سجده بر خوردنيها جايز نيست ؛ ليكن بر علوفهء حيوان صحيح است . 3 زكات : شرط تعلّق زكات به انعام ثلاث ( - - ) انعام ثلاث ) چريدن آنها در طول سال از علف بيابان و مراتع طبيعى است ( - - ) چريدن ) . بنابر اين ، به حيوانى كه در بخشى از سال از علف فراهم آمده تغذيه مىكند ، زكات تعلق نمىگيرد 4 ( - - ) سائمه ) . انفال : علف چراگاههاى عمومى و طبيعى ( - - ) چراگاه ) ملك كسى نيست و استفاده از آن براى عموم جايز است 5 ( - - ) حيازت مباحات ) . حج : توانايى بر تأمين علوفهء چارپا در سفر حج - در صورت استفاده از چارپا به عنوان مركب - جزء نفقهء حج است ؛ از اين رو ، با ناتوانى از تهيه آن استطاعت حاصل نمىشود و حج واجب نخواهد بود . 6 كندن گياه و علف حرم ( - - ) حرم ) حرام است ؛ جز اذخر ( - - ) اذخر ) كه بر محرم مستحب است مقدارى از آن را بكند و بجود . 7 البته رها كردن حيوان و چريدن آن از علف حرم جايز است . 8 بر سفر كننده با چارپا مستحب است هنگام رسيدن به سرزمين سر سبز و علف زار ، از شتاب خود بكاهد و بر چارپا آسان گيرد تا از علفها بخورد ، چنان كه مستحب است در بيابان بىآب و علف با شتاب حركت كند و نيز مستحب است هنگام استراحت در سفر پيش از پرداختن به خوراك خود ، به حيوان آب و علف دهد . 9 بر كسى كه حيوانى را نزد ديگرى به وديعه گذارده ، واجب است آب و علف آن را تأمين كند ؛ خواه مالك به آن امر كرده باشد يا نه و اگر مالك او را از علف دادن به حيوان نهى كند ، قبول آن جايز نيست ؛ بلكه واجب است به حيوان علف دهد ؛ ليكن چنانچه ترك كند و حيوان بر اثر آن بميرد ، ضمانى متوجه او نيست ؛ هرچند مرتكب گناه شده است . 10 اجاره : بر اجاره كنندهء حيوان واجب است آن را علوفه دهد و در صورت كوتاهى و تلف شدن حيوان ، ضامن است . 11 به قول برخى ، اجارهء چراگاه براى علف آن جايز است . 12